Przed każdą podróżą starannie się do niej przygotowujemy – czytamy przewodniki i blogi podróżnicze, szukamy informacji o najpopularniejszych atrakcjach turystycznych i mało znanych zakątkach, o tanich hostelach i jadłodajniach, o bieżących wydarzeniach kulturalnych oraz lokalnych tradycjach. Przed przylotem do Kijowa wydawało nam się, że o mieście wiemy już w zasadzie wszystko. Nie pierwszy (i mamy nadzieję, że nie ostatni) raz wybrana przez nas destynacja zaskoczyła nas i oczarowała. W Kijowie można spędzić kilka pełnych dni i wcale się nie nudzić – oprócz głównych, dobrze znanych atrakcji, znajdziemy tu wiele osobliwych miejsc – klimatycznych parków, targów z tradycyjnymi wyrobami oraz galerii obrazów na świeżym powietrzu. Ale, ale… wszystko po kolei! Przedstawiamy subiektywną listę najciekawszych miejsc w stolicy Ukrainy.

Mapa Kijowa

  1. Ławra Peczersko-Kijowska

Być w Kijowie i nie widzieć Ławry, to jak być w Watykanie i nie widzieć Bazyliki św. Piotra. Największy obiekt klasztorny na Ukrainie zajmuje obszar ok. 30 hektarów, na którym znajdują się liczne cerkwie oraz kilkadziesiąt budynków o przeznaczeniu kulturowym i gospodarczym. Uważana jest na kolebkę wschodniosłowiańskiego prawosławia.

Sobór Uspienski – Ławra Górna

Cały zespół podzielony jest na dwie części: Ławrę Górną (z XI-wieczną cerkwią Zaśnięcia Bogurodzicy) oraz Dolną.

Widok na Ławrę Dolną

Więcej o Ławrze przeczytacie tutaj.

  1. Sobór Mądrości Bożej (Sobór Sofijski)

Uważany za jedno z najwspanialszych dzieł architektury na Ukrainie jest zarazem najstarszą świątynią w kraju, która przetrwała do naszych czasów. Nazywany jest także „matką soborów ruskich”, gdyż wzorowano się na nim przy budowie świątyń na Rusi aż do XIX wieku.

Sobór Sofijski

Obecnie nie jest wykorzystywany do odprawiania nabożeństw – znajduje się tu muzeum architektoniczne. W jego wnętrzach podziwiać można zachowane z XI i XII wieku freski oraz mozaiki. Na teren Soboru wejdziemy przez bramę pod dzwonnicą barokową z XVIII wieku.

Miejscowy artysta maluje dzwonnicę przy Soborze

  1. Majdan Niezależności (Plac Niepodległości)

Główny plac Kijowa, położony w sercu miasta, gdzie odbywają się najważniejsze wydarzenia kulturalne oraz uroczystości państwowe. Miejsce to stało się niejako symbolem walki Ukraińców z prorosyjskim reżimem, której początek stanowiła Pomarańczowa Rewolucja (2004-2005), a finał „Euromajdan” (2013-2014), przekształcony następnie w ogólnokrajową rewolucję. Do dziś mieszkańcy miasta stawiają w różnych częściach placu kwiaty, znicze i fotografie upamiętniające ofiary walk.

Brama Lacka przed Placem Niepodległości

Jednym z charakterystycznych punktów jest tu Lacka Brama – średniowieczna brama wjazdowa (element obronny) na teren powstałego wówczas grodu kijowskiego, stolicy Rusi Kijowskiej.

Po przejściu przez bramę wchodzimy na rozległy teren pełen fontann. W czasie dnia oraz wieczorami przesiadują tu tłumy mieszkańców, spędzając wolny czas wśród szumu wody i grającej na placu muzyki. Tu też znajdziemy szklaną kopułę z napisem „Globus” – wejście do ogromnego, podziemnego centrum handlowego, które zajmuje cały obszar pod Majdanem.

Majdan Niezależności z górującą nad nim Berehynią

Przechodząc wzdłuż fontann dochodzimy w końcu do centralnego punktu placu, w którym zobaczymy pomnik upamiętniający uzyskanie niepodległości przez Ukrainę, przedstawiający Berehynię – słowiańskie bóstwo, patronkę ogniska domowego. Nieopodal ustawiono z kolei pomnik legendarnych założycieli miasta – Kija, Szczeka, Chorywa oraz ich siostry Łybedź. Idąc dalej, mijając pomniki, dojdziemy do Pałacu Prezydenckiego wzniesionego na niewielkim pagórku.

Pomnik legendarnych założycieli Kijowa

  1. Monastyr św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach

W skład kompleksu wchodzą budynki monastyru, dzwonnica, sobór św. Michała Archanioła oraz Brama Ekonomiczna. Pierwotne budynki wzniesiono w XII wieku, w tym murowaną świątynię, która była pierwszym obiektem na Rusi, którego kopuły pokryto złotem. W latach 30. XX wieku całość uległa zniszczeniu przez władze radzieckie i dopiero po 1991 roku (po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę) obiekt odbudowano.

Sobór św. Michała Archanioła

Obecny sobór św. Michała Archanioła jest jedynie repliką dawnej świątyni – wszystkie ściany zewnętrzne są pomalowane na niebiesko, a kopuły pozłacane.

Budowla na terenie monastyru

Tuż przy wyjściu z monastyru znajduje się górna stacja kolejki linowej. Tutaj za jedyne 4 hrywny możemy przejechać się aż nad brzeg Dniepru, w okolice Cerkwi Narodzenia Pańskiego.

Widok na dzwonnicę oraz sobór św. Michała Archanioła

  1. Cerkiew św. Andrzeja

XVIII-wieczną, barokową świątynię wzniesiono na wzgórzu, skąd rozciąga się rozległy widok na Dniepr oraz położoną na przeciwległym jego brzegu część miasta. Z miejscem tym związana jest legenda, jakoby św. Andrzej w 40 r.n.e. w czasie swojej podróży wskazał wzgórze jako miejsce, w którym za sprawą bożą powstanie wspaniałe miasto oraz świątynia.

Cerkiew św. Andrzeja

Fundament świątyni osadzono w dwupiętrowym budynku, który częściowo jest widoczny z zewnątrz.

Cerkiew św. Andrzeja – widok od strony parku

W okolicy cerkwi znajdziemy dwie dodatkowe atrakcje, o których nieczęsto wspomina się w typowych przewodnikach.

Pierwszą z nich jest Aleja Pejzażowa – plac zabaw wyciągnięty z czyjegoś dziwnego snu.

Aleja Pejzażowa

Znajdziemy tu figury kolorowych zwierząt, wężowate koty z ogromnym uśmiechem, dzieciaki na stosie poduszek oraz Alicję, która… chyba najadła się grzybków z Krainy Czarów.

Dzikie koty

Alicja… w Krainie Oparów

Po wyjściu z cerkwi powinniśmy pójść w prawo i okrążyć świątynię, by dojść do uliczki parkowej, służącej za galerię artystyczną. Na długości kilkuset metrów kijowscy malarze wywieszają na wolnym powietrzu swoje prace, które można podziwiać (ewentualnie zakupić) podczas niespiesznego spaceru po parku.

Galeria pod chmurką

  1. Monastyr Wydubicki

Żeby dostać się do monastyru trzeba poświęcić trochę czasu i pracy nóg (jest to najdalej od centrum położona atrakcja), ale zapewniamy, że się opłaca. Często nie jest nawet zaznaczany na mapkach turystycznych. Polecamy wsiąść w metro i opuścić je na przystanku Drużby Narodów, stamtąd pieszo przejść przez Ogród Botaniczny ulicą Wydubicką, która doprowadzi nas prosto do bram monastyru.

Wnętrze cerkwi na terenie Ogrodów Botanicznych

W drodze do monastyru. Widoczna dzwonnica z niebieską kopułą

W skład monastyru wchodzą: Sobór św. Michała Archanioła (najstarsza świątynia w kompleksie – początki budowy sięgają 1070 roku), sobór św. Jerzego (cerkiew barokowa z XVIII wieku), refektarz Zbawiciela oraz dzwonnica.

Sobór św. Jerzego

… i jego wnętrze

Sobór św. Michała Archanioła

  1. Złota Brama

Jedna z trzech bram miasta zbudowanych w połowie XI wieku, na wjeździe do grodu kijowskiego. Obecny budynek jest w większości rekonstrukcją wzniesioną w XX wieku. Obecnie nikt nie wie, dlaczego bramę nazwano „Złotą” – jej konstrukcja składa się z części ceglanej oraz drewnianej nadbudówki.

Złota Brama

I tu też

  1. Stacja Arsenalna

Jedna ze stacji kijowskiego metra, oddana do użytku w 1960 roku. Jest najgłębiej położoną stacją na świecie – 105 metrów poniżej terenu. Ruchome schody, które do niej prowadzą, są jednymi z najdłuższych na świecie. Takie położenie wymuszone zostało przez wysoką linię brzegu Dniepru. Jako, że jaramy się wszystkim co „naj” (najwyższe, najdłuższe, największe), nie mogliśmy odmówić sobie zwiedzenia stacji.

Stacja Arsenalna

  1. Park Wiecznej Chwały

Park położony na wzgórzu, z widokiem na Dniepr oraz część miasta po jego wschodniej stronie. Na terenie parku znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza, Muzeum Wielkiego Głodu oraz biała, ażurowa Wieża Pamięci, obok której ustawiono brązowy pomnik kilkuletniej, wygłodzonej dziewczynki.

Wieża Pamięci i pomnik dziewczynki

Poświęcone są one pamięci ofiar Wielkiego Głodu (1932-1933). Wskutek walki władz stalinowskich z „kułakami”, czyli zamożnymi chłopami dostarczającymi krajowi podstawowe środki żywności, zginęło wówczas od 4 do nawet 6 milionów Ukraińców.

 

Jeśli macie trochę wolnego czasu, w Kijowie do zobaczenia jest także Dom z Chimerami – budynek wzniesiony w latach 1901-1902 przez polskiego architekta Władysława Horodeckiego, porównywanego często z Gaudim. Od 2005 roku stanowi jedną z rezydencji prezydenckich. Nazwa wywodzi się od umieszczonych na fasadzie rzeźb ukazujących sceny ze zwierzętami (styl architektoniczny z dominującymi motywami zwierzęcymi określa się mianem chimery).

Dom z Chimerami