Sankt Petersburg, nazywany też Drugą Stolicą Rosji, to miasto oszałamiająco piękne, pełne ogromnych placów, starych cerkwi, kolorowych pałaców i rozległych, zielonych parków. Położony na ponad 40 wyspach, spięty prawie 400 mostami jest uważany za Wenecję Północy i według nas w niczym tej prawdziwej Wenecji nie ustępuje.

Przygotowaliśmy dla Was post, w którym zawarliśmy wszystkie najważniejsze informacje przydatne do samodzielnej organizacji wyjazdu do Petersburga – atrakcje, transport, wiza i ceny, a wszystko to okraszone barwnymi fotografiami.

Krótka historia miasta

Carowie z dynastii Romanowów przez lata walczyli o dostęp do Morza Bałtyckiego. W końcu w okresie rządów Piotra I, dzięki wojnie północnej ze Szwedami, udało się osiągnąć cel (1701-1721).

Marzeniem cara było wzniesienie miasta od podstaw, na nowo podbitym terenie, które miałoby świadczyć o narodzinach potęgi Rosji. Pierwszą budowlą była Twierdza Pietropawłowska wybudowana na Wyspie Zajęczej. Prace rozpoczęto 27.05.1703 roku i tę datę uważa się za dzień założenia miasta.

W latach 1712-1918 Petersburg był stolicą Imperium Rosyjskiego i do dziś stanowi największy (po Moskwie) ośrodek gospodarczy kraju. W czasach komunistycznych (1924-1991) miasto przemianowano na Leningrad. Wtedy też wiele z zabytkowych soborów i cerkwi zdewastowano i zamieniono na magazyny, rozebrano lub wyburzono.

Uliczna rzeźba

Zwiedzanie Petersburga

Na swobodne zwiedzanie miasta wystarczą nam dwa dni. Większość trasy warto pokonać pieszo, przemierzając szerokie ulice, pokonując mosty nad licznymi kanałami oraz wędrując alejkami parkowymi.

Warto zwrócić uwagę na to, kiedy odwiedzamy Petersburg. Na kilku blogach czytaliśmy przed wyjazdem o słynnych „białych nocach” w czerwcu i lipcu. My byliśmy tam w listopadzie i mimo że trafiliśmy na dobrą pogodę (około 10oC), to jasno robiło się dopiero około 9, a po 16 zaczynało się ściemniać. Niemniej nie przeszkodziło nam to zupełnie w zobaczeniu wszystkich zaplanowanych przez nas miejsc.

Poniżej rozpisaliśmy na 2 dni atrakcje według naszego planu zwiedzania. Dostosowaliśmy go do miejsca noclegu (przy ul. Gorokhovaya) oraz przechowalni, w której drugiego dnia zostawiliśmy bagaże (przy Dworcu Moskiewskim).

Najlepsza mapa atrakcji i połączeń komunikacyjnych, jaką można znaleźć. Pobrana z pl.maps-st-petersburg.com

DZIEŃ I

Sobór Trójcy Świętej

Wzniesiony w I połowie XIX wieku w miejscu poprzedniej drewnianej cerkwi zniszczonej przez powódź. Świątynię wybudowano w rosyjskiej odmianie stylu Empire, jak wiele innych budowli w Petersburgu powstałych w tym okresie. Styl ten charakteryzował monumentalizm oraz bogate zdobnictwo, przy zachowanej surowości formy architektonicznej, naśladował też elementy architektury egipskiej, greckiej i rzymskiej.

Najbardziej przykuwającą wzrok częścią świątyni są granatowe kopuły, udekorowane złotymi gwiazdami. Na placu przed budynkiem ustawiono w 1886 roku Kolumnę Chwały na pamiątkę zwycięstwa Rosji nad Imperium Osmańskim w X wojnie rosyjsko-tureckiej.

Wstęp darmowy, zakaz robienia zdjęć wewnątrz.

Sobór Trójcy Świętej z Kolumną Chwały

Udajemy się w kierunku północno-wschodnim Prospektem Izmaylovskiy i za mostem nad rzeką Fontanką skręcamy w lewo, poruszając się wzdłuż jej nabrzeża, po czym skręcamy w prawo, idąc wzdłuż kanału Kryukov. Po około 300 metrach dochodzimy do „skrzyżowania” kanałów oraz Mostu Pikalov, z którego mamy świetny widok na całą okoliczną zabudowę oraz…

Widok z Mostu Pikalov

Sobór Świętego Mikołaja

Wzniesiony został w XVIII wieku jako cerkiew wojskowa dla marynarzy rosyjskich, których patronem był św. Mikołaj. Od reszty świątyń z tego okresu odróżnia go pięć pozłacanych kopuł i wolno stojąca dzwonnica. Sobór związany był szczególnie z marynarką wojenną, odbywały się w nim nabożeństwa dziękczynne po zwycięskich walkach, a na placu przed jego wejściem urządzano parady wojskowe.

W czasach bolszewickich większość wyposażenia została skonfiskowana. W czasie II wojny światowej sobór uległ poważnym zniszczeniom, lecz w latach 50. został odrestaurowany i przez cały okres radziecki pozostał czynną świątynią.

Wstęp wolny, również zakaz robienia zdjęć we wnętrzu soboru.

Sobór Świętego Mikołaja

Dalej ulica Glinki poprowadzi nas na północ. Mijamy turkusowy budynek Teatru Maryjskiego i przekraczamy most nad rzeczką Mojką, za którą skręcamy w prawo, w ulicę Bol’shaya Morskaya, która po 800 metrach doprowadzi nas do Placu św. Izaaka oraz kolejnej świątyni.

Sobór Świętego Izaaka

Największa prawosławna świątynia w mieście, której złota kopuła (pokryta 100 kilogramami złota) widoczna jest prawie z każdego miejsca w Petersburgu, stanowiąc punkt orientacyjny. Jest też drugim największym soborem w Rosji (zaraz po Soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie). Budowę świątyni zakończono w 1858 roku, po 40 latach od jej rozpoczęcia.

Z każdej strony budowli portyki wsparte są na ogromnych kolumnach, których łącznie jest 48. Poza tym z zewnątrz świątynia zwraca uwagę bogactwem rzeźb i posągów. Przed głównym wejściem napotkamy dwie bramki – ta po lewej zaprowadzi nas do wnętrza soboru, a ta po prawej – na punkt widokowy.

Wnętrze wypełniają złocone ikony i figury, a cała powierzchnia ścian pokryta została wizerunkami świętych oraz scenami z Biblii.

Sklepienie soboru

Wnętrze świątyni

Ozdobione wizerunkami świętych ściany

Po zwiedzeniu środka koniecznie trzeba się udać na punkt widokowy, najlepszy w mieście, z którego widać panoramę Petersburga z jego najciekawszymi zabytkami.

  • Godziny otwarcia: 10.30 – 18.00; w środy zamknięte;
  • Cena biletu łączonego do soboru i na punkt widokowy – 550 rubli (sobór – 350 rubli, punkt widokowy – 200);
  • Bilety można kupić w biletomacie przed wejściem głównym do soboru.

Widok na miasto z punktu widokowego przy kopule Soboru Św. Izaaka

Po wyjściu z soboru kierujemy się ku rzece Newie. Na placu przy jej brzegu dostrzeżemy pomnik znany jako Jeździec Miedziany – jeden z symboli Petersburga, przedstawiający cara Piotra I.

Jeździec Miedziany

Stąd skręcamy w prawo, poruszając się wzdłuż Newy oraz Gmachu Admiralicji, który pierwotnie został wybudowany jako stocznia, a po renowacji pod koniec XIX wieku służył władzom Admiralicji i stał się jednym z najbardziej reprezentacyjnych budynków Petersburga.

Gmach Admiralicji

Za Gmachem skręcamy w prawo i tym sposobem znajdujemy się na Prospekcie Newskim – jednej z najdroższych i najbardziej luksusowych ulic Rosji, będącej główną arterią miasta. Wytyczony przez samego Piotra Wielkiego prospekt miał bezpośrednio prowadzić do Nowogrodu. W kamienicach wzdłuż ulicy funkcjonują liczne kawiarnie, restauracje oraz drogie sklepy. W bezpośrednim ich sąsiedztwie wznoszą się także liczne zabytki, między innymi Gostinyj Dwor (najstarszy dom towarowy w mieście), secesyjny Dom Kompanii Zinger, a także…

Dom Kompanii Zinger

Detale kamienicy

Sobór Kazańskiej Ikony Matki Bożej

Monumentalna budowla wzniesiona w latach 1801-1811 w stylu neoklasycystycznym z 96 kolumnami korynckimi. Podczas ataku wojsk napoleońskich na Rosję marszałek armii obronnej, Michaił Kutuzow, modlił się o wstawiennictwo do Kazańskiej Ikony Matki Bożej. Po zwycięstwie sobór poświęcono właśnie jej opiece i zaczęto postrzegać świątynię jako pomnik zwycięstwa Rosji nad Napoleonem.

W 1922 roku po przejęciu władzy przez bolszewików sobór zdewastowano, a w 1932 otwarto w nim muzeum ateizmu. Od 1991 powoli przywracano mu dawną funkcję religijną.

Wstęp wolny.

Pomnik ministra wojny imperium rosyjskiego z czasów wojen napoleońskich

Wystrój wnętrza soboru

Ikona

Z placu przed świątynią obieramy kierunek na północ, wzdłuż kanału Gribojedowa, nad którym już z daleka widzimy kolejny zabytek…

Kamienica nad kanałem

Sobór Zmartwychwstania Pańskiego

Nazwa potoczna świątyni („Cerkiew na Krwi”) ma związek z tragiczną historią cara Aleksandra II, który w tym miejscu został śmiertelnie ranny w czasie zamachu w 1881 roku. Dwa lata później prace nad wzniesieniem cerkwi rozpoczął jego syn, Aleksander III.

Cerkiew na Krwi

Fasada świątyni

Widok od strony Parku Michajłowskiego

Świątynię zbudowano w tradycyjnym, rosyjskim stylu, z bogatymi elementami dekoracyjnymi: kolorowymi płytkami ceramicznymi, mozaikami, szkliwionymi cegłami i marmurem. Wnętrze niemal całkowicie wyłożono misternymi mozaikami, przedstawiającymi sceny z Nowego Testamentu, postacie świętych oraz herby prowincji i miast z czasów Aleksandra III.

Dziś sobór jest jedną z najważniejszych atrakcji Petersburga i stanowi niejako ikonę miasta.

  • Godziny otwarcia: 10.30 – 18.00; w środy zamknięty;
  • Wstęp: 350 rubli, bilety do nabycia w automacie przed wejściem.

Ściany pokryte mozaikami i malowidłami

Ikonostas świątyni

Kolorowe wnętrze

Z soboru wychodzimy w kierunku wschodnim i przez Park Michajłowski docieramy w okolice neoklasycystycznego Pałacu Michajłowskiego, który obecnie służy jako gmach główny Muzeum Rosyjskiego. Dalej udajemy się na północ ulicą Sadovaya, aż do rzeki Mojka, którą przekraczamy mostem. Tym sposobem docieramy w okolice Ogrodu Letniego.

Most nad kanałem

Zamek Michajłowski

Idziemy!

Ogród Letni i Pole Marsowe

Ogród Letni założono w 1704 roku z inicjatywy cara Piotra I Wielkiego, w stylu francuskiego ogrodu barokowego. Odbywały się tu huczne przyjęcia i bale, ale park pozostawał zamknięty dla zwykłych mieszkańców miasta aż do II połowy XVIII wieku, kiedy to Elżbieta I pozwoliła udostępniać go „przyzwoitym” mieszczanom podczas jej nieobecności. W kolejnych wiekach ogród upiększano, dodano kawiarnię oraz kapliczkę.

Ogród ucierpiał podczas działań wojennych w XX wieku, jednak został odrestaurowany i odnowiony. Obecnie wśród zielonych drzew i krzewów odnajdziemy liczne rzeźby i fontanny.

Fontanna w Ogrodzie Letnim

Gdy przejdziemy na północ przez ogród, aż do nabrzeża Newy, skręćmy na południowy zachód, w stronę Pola Marsowego.

Pole Marsowe przez lata było wykorzystywane do ćwiczeń i parad wojskowych. Podczas rewolucji lutowej w 1917 roku zginęło tu wielu rewolucjonistów w walkach z oddziałami carskimi. W latach 1917-1919 wzniesiono pomnik ku czci poległych, a w 1957 roku zapalono dla nich wieczny znicz.

Pole Marsowe i wieczny znicz

Pomnik – mauzoleum

Udajemy się na południowy zachód ulicą Millionnaya. Na rogu zauważymy gmach Pałacu Marmurowego, jednego z pierwszych pałaców klasycystycznych w Petersburgu. Od 1797 roku mieszkał w nim ostatni król Polski, Stanisław August Poniatowski.

Fasada Pałacu Marmurowego

Plac Pałacowy

Ulica Millionnaya zaprowadzi nas aż do Placu Pałacowego, największego placu w mieście, którego łączna powierzchnia wynosi 59 964 m2. W tym miejscu rozgrywały się najważniejsze wydarzenia historyczne, między innymi krwawa niedziela 1905 roku oraz Rewolucja Październikowa w 1917 roku. Obecnie organizowane są tu imprezy kulturalne, koncerty i przedstawienia, a sam plac jest ścisłym centrum miasta.

Pośrodku ustawiono w XIX wieku z inicjatywy Mikołaja I Kolumnę Aleksandrowską. Mierzy 47,5 metra, co czyni ją najwyższą tego typu budowlą na świecie.

Plac Pałacowy z widoczną Kolumną Chwały oraz gmachem Sztabu Głównego

Łuk Triumfalny

Od południa plac ograniczony jest budynkiem Sztabu Głównego, zbudowanego w stylu Empire, na planie łuku. W jego centrum znajduje się Łuk Triumfalny, który podobnie do Kolumny wzniesiono dla uczczenia wygranej wojsk rosyjskich nad armią Napoleona. Na jego szczycie umieszczono pomnik bogini Sławy jadącej rydwanem ciągniętym przez sześć koni. W czasach gdy Petersburg był stolicą Rosji swoje siedziby miały tu Sztab Generalny, MSZ i Ministerstwo Finansów. Obecnie wschodnie skrzydło należy do Muzeum Państwowego.

Na północnym krańcu placu wznosi się…

Pałac Zimowy

Barokowy pałac zbudowany został na zlecenie carycy Elżbiety, na wzór francuskiego Wersalu. Do 1905 roku był siedzibą zimową carów rosyjskich. Jego zajęcie w 1917 roku stało się jednym z symboli Rewolucji Październikowej. Od 1922 roku wszystkie zabudowania przekazano Muzeum Państwowemu Ermitaż.

Pałac Zimowy

Ermitaż to trzecie największe muzeum na świecie (po Chińskim Muzeum Narodowym w Pekinie i MET w Nowym Jorku). Jego wnętrza wypełniają ponad 3 miliony eksponatów, rozmieszczonych w 350 salach w 5 budynkach. Głównym z nich jest Pałac Zimowy, udostępniający dawne komnaty pałacowe jako sale wystawowe. Nawet jeśli nie jest się pasjonatem zwiedzania muzeów, do Ermitażu trzeba wstąpić, choćby dla bogato zdobionych wnętrz pałacowych.

Poza architekturą podziwiać można prace najsłynniejszych artystów w historii: Tycjana, Moneta, van Dycka, Rembrandta, Rubensa i wielu innych.

Ermitaż

Hol główny

Byłe komnaty carskie

Wystrój wnętrza

Podobno w Ermitażu można spędzić kilka dni i nie poznać jego pełnego bogactwa, ale żeby nasycić oko i zaznać luksusu, wystarczy nam kilkugodzinny spacer po jego najciekawszych komnatach.

  • Godziny otwarcia: wtorek, czwartek, sobota, niedziela 10.30 – 18.00; środa i piątek 10.30 – 21.00; w poniedziałek nieczynne;
  • Bilet wstępu: 700 rubli;
  • Polecamy zakupić bilet w automacie, na dziedzińcu Pałacu Zimowego, omija się dzięki temu długie kolejki do kas przed wejściem. Bilety dostępne są także przez internet, ale o dziwo wychodzą wtedy drożej.

Kolekcje muzealne

Jedna z rzeźb

Wielka waza

Janusz patrzy na rzeczy

DZIEŃ II

Drugi dzień pobytu w Petersburgu rozpoczęliśmy na Dworcu Moskiewskim, gdzie w przechowalni zostawiliśmy bagaże. Stąd czerwoną linią metra pojechaliśmy na stację Ploschad’ Lenina. Wychodząc z metra widzimy pobliski Dworzec Fiński oraz plac, na którym ustawiono pomnik Lenina. Jego usytuowanie jest nieprzypadkowe – to właśnie na ten dworzec przybył towarzysz Lenin w 1917 roku z Finlandii, by rozpocząć rewolucję.

Pomnik Lenina przed Dworcem Fińskim

Dalej przemieszczamy się pieszo promenadą nad Newą na zachód, aż do Mostu Sampsoniyevskiego. Stąd mamy widok na kolejną z atrakcji, do której się zbliżamy, a jest to…

Aurora

Rosyjski krążownik pancernopokładowy z początku XX wieku, który stał się symbolem rewolucji październikowej. Z działa „Aurory” w noc wybuchu rewolucji oddano strzał ślepym nabojem, co później w propagandzie bolszewickiej tłumaczono jako sygnał do rozpoczęcia walk.

Po II wojnie światowej statek przekształcono w muzeum i zakotwiczono na stałe na Newie.

  • Godziny otwarcia: środa – niedziela 11.00 – 18.00;
  • Wstęp: 400 rubli.

Fasada budynku przy krążowniku

Statek-muzeum Aurora

Od Aurory idziemy nadal po promenadzie nadrzecznej na zachód. Z tej perspektywy możemy podziwiać zabudowę miasta na drugim brzegu Newy. Dalej kierujemy się przez Plac Troitskaya na północ, aż do kolejnego punktu naszej wycieczki.

Meczet w Petersburgu

Przez wiele lat jedyna świątynia muzułmańska w mieście, jedna z największych w Europie. Ściany pokryto szarym granitem, a kopułę, portal i minarety ozdobiono turkusowymi płytkami ceramicznymi. Budowę zakończono w 1914 roku, a jego otwarcie dedykowano 300. rocznicy panowania Romanowów. Wnętrze meczetu nie robi jednak większego wrażenia.

Wstęp bezpłatny, dla „niewiernych” bez możliwości wejścia na główną salę modlitewną.

Turkusowy portal meczetu

Z meczetu poszliśmy na południowy zachód i przez Most Ioannovskiy wkroczyliśmy na Wyspę Zajęczą, na której wznosi się najstarsza budowla w mieście…

Twierdza Pietropawłowska

Założona przez cara Piotra I w 1703 roku twierdza miała służyć na nowo zdobytych terenach do obrony przed armią szwedzką. W jej skład wchodziło 6 bastionów oraz baszta. Wokół nazwy wyspy powstało wiele legend, według jednej z nich car po zdobyciu wyspy zobaczył na jej brzegu zająca, a uznawszy to za dobry omen, nazwał wyspę „Zajęczą” i postanowił właśnie tu rozpocząć budowę nowego miasta.

Twierdza widoczna z Wyspy Wasiljewskiej

Brama wjazdowa

Zające na Wyspie Zajęczej

Na terenie twierdzy znajdziemy wiele muzeów i czasowych ekspozycji (biletowanych). Najważniejszym elementem zabudowań jest tu Sobór Świętych Piotra i Pawła z początku XVIII wieku, którego 120-metrowa złota iglica od zawsze była jednym z symboli miasta, a do 2012 roku także najwyższym punktem w Petersburgu.

Sobór od samego początku pełnił funkcję „pomnika sławy”, gdyż wśród jego eksponatów były wojenne trofea – sztandary i klucze do zdobytych miast. Znajdują się tu także krypty Romanowów, między innymi Piotra I, Aleksandra II i Katarzyny II. Obecność grobowca monarchów miała świadczyć o tym, że władają oni Rosją z nadania boskiego.

Poza soborem w murach twierdzy znajdziemy m.in. mennicę, założoną jeszcze w czasach Piotra I (od prawie 300 lat wybija się w niej monety i medale), a także więzienie polityczne, w którym przetrzymywano, między innymi Tadeusza Kościuszkę, Juliana Ursyna, Fiodora Dostojewskiego i Lwa Trockiego.

  • Wejście na teren twierdzy jest bezpłatne (otwarte codziennie od 9.30 do 20.00);
  • W środy wszystkie muzea są zamknięte;
  • Bilet łączony do wszystkich atrakcji to koszt 750 rubli (bilet ważny przez 2 dni od dnia nabycia), jeśli chcecie zwiedzić tylko Sobór Świętych Piotra i Pawła, to wydać musicie 550 rubli, więc warto rozważyć kupno biletu w wersji „full”.

Sobór Św. Piotra i Pawła

Wyspę Zajęczą opuszczamy po przeciwnej stronie, przez Most Kronverkskiy, i dalej promenadą nadrzeczną udajemy się na południowy zachód, aż do Mostu Birzhevoy. Ten przeniesie nas na kolejną z wysp Petersburga.

W drodze na kolejną wyspę

Wyspa Wasiljewska

Życie wyspy skupia się na jej wschodnim krańcu, zwanym „Striełka”, gdzie znajdziemy zespół eleganckich budowli, w tym liczne muzea. Najważniejsze wśród nich to: Muzeum Marynarki Wojennej, Muzeum Zoologiczne oraz Kunstkamera – Muzeum Antropologii i Etnografii umieszczone w XVIII-wiecznym budynku. Na naszą uwagę zasługuje też Pałac Mienszykowa, który obecnie jest filią Ermitażu.

Na dalekim wschodzie wyspy, w otoczeniu Placu Birzhevaya, wznoszą się dwie kolumny rostralne o wysokości 32 metrów każda. W XIX wieku były wykorzystywane jako latarnie morskie portu, a wyglądem nawiązywały do tradycji starożytnego Rzymu, kiedy to wolną kolumnę ozdabiano dziobami statków pokonanej floty nieprzyjaciela.

Widok na Wyspę Wasiljewską i kolumny rostralne

Kolumna rostralna

Wyspę opuszczamy Mostem Pałacowym, który zaprowadzi nas do centralnej część miasta, w okolice Pałacu Zimowego i Prospektu Newskiego.

Kolejna z atrakcji leży w znacznej odległości (ok. 5 km). Jeśli ma się dość czasu i sił, można tę drogę pokonać pieszo, można też podjechać np. autobusem. My udaliśmy się dobrze już nam znaną trasą w okolice Ogrodu Letniego i Zamku Michajłowskiego, przy których znajduje się przystanek autobusu linii 46 (fioletowa linia na mapce komunikacji publicznej; można też wsiąść wcześniej, przy Polu Marsowym). Po kilkunastu minutach jazdy wysiedliśmy na przystanku Smolniy.

Sobór Smolny

W XVIII wieku sobór funkcjonował jako klasztor żeński, zbudowany na polecenie carycy Elżbiety I, która miała w nim zamieszkać po zakończeniu swoich rządów. Nazwa wzięła się stąd, że przed powstaniem soboru w miejscu tym produkowano smołę na potrzebę carskiej floty.

W zamyśle klasztor projektowany był na 200 mniszek, jednak zaledwie po kilku latach został zamknięty, a jego zabudowania przejął Instytut Szlachetnie Urodzonych Panien.

Fasada świątyni

Cerkiew zamknięto w 1923 roku, później budynki soboru wykorzystano jako magazyn, a od 1974 roku ustanowiono tu filię Muzeum Historii Leningradu. Funkcje liturgiczne świątynia ponownie sprawuje dopiero od 2016 r.

Wnętrze soboru to głównie bielone ściany oraz złote ikony. Polecamy udać się też na punkt widokowy na wieży, z którego rozciąga się panorama Petersburga.

Wstęp do soboru jest darmowy, na punkt widokowy – 150 rubli.

Widok z tarasu

Z soboru ruszyliśmy na zachód ulicą Shpalernaya, która doprowadziła nas w okolice neoklasycystycznego Pałacu Taurydzkiego oraz okalającego go parku. Udając się dalej na zachód dotarliśmy do stacji czerwonej linii metra – Chernyshevskaya.

Pałac Taurydzki widoczny z parku

Najpiękniejsze stacje metra

Nie sposób być w Petersburgu i nie zobaczyć jednych z najpiękniejszych stacji metra na świecie. Pierwszą linię (obecnie linia czerwona) otwarto w 1955 roku. Do wystroju poszczególnych stacji przywiązywano wielką wagę. Według pomysłu Stalina, miały one być „pałacami dla ludu”, przeznaczonymi dla prostych ludzi, którym nie dany był wstęp do prawdziwych, carskich pałaców. Stąd ozdabiano je płaskorzeźbami, marmurami, wymyślnymi kolumnami, kolorowymi mozaikami i socjalistycznymi symbolami.

My polecamy szczególnie 4 stacje, które można zobaczyć jedna po drugiej w niedługim czasie (nie wychodząc z podziemi, więc wystarczy nam jeden bilet).

Za najpiękniejszą ze wszystkich stacji uważa się Avtovo (radzimy pojechać metrem i wysiąść właśnie tam, pozostałe opisane przez nas stacje usytuowane są bliżej centrum). Poza 46 niesamowitymi kolumnami (30 z marmuru i 16 ze szkła), znajdziemy tu wielkich rozmiarów, ozdobne żyrandole.

Nieco bliżej centrum jest stacja Kirovsky Zavod (w pobliżu fabryki Kirowskiego). Tematycznie nawiązuje do rozwoju socjalistycznego przemysłu. Ściany zdobią płyty z szarego marmuru oraz płaskorzeźby przedstawiające poszczególne gałęzie przemysłu ZSRR. Nad całością czuwa niezmiennie ojciec narodu – towarzysz Włodzimierz Lenin.

Kolejna stacja, Narvskaya, przedstawia nam różne zawody w Związku Radzieckim. Marmurowe ściany ozdobiono płaskorzeźbami ukazującymi lekarzy, rolników, marynarzy i budowniczych.

Położona najbliżej centrum Pushkinskaya poświęcona została Aleksandrowi Puszkinowi, najwybitniejszemu rosyjskiemu poecie. Na końcu stacji znajdziemy jego pomnik, za którym namalowano obraz Carskiego Sioła, w którym pisarz spędził wiele lat swojego życia.

Jeśli macie dość czasu, przy pobycie w Petersburgu poleca się także odwiedzić oddalone o ok. 30 km kompleksy pałacowo-parkowe w Peterhofie oraz Carskim Siole.

Informacje praktyczne przy organizacji wyjazdu

E-wiza

1 października 2019 roku dla obywateli 53 krajów wprowadzone zostały bezpłatne wizy elektroniczne umożliwiające jednokrotny wjazd na teren obwodu leningradzkiego i do Petersburga. Aby ją uzyskać, wystarczy wypełnić formularz znajdujący się na tej stronie internetowej.

Poza standardowymi danymi osobowymi i numerem paszportu, potrzebne nam będzie zdjęcie w formie elektronicznej oraz adres naszego noclegu – jeśli nie macie jeszcze rezerwacji lub jeśli nie planujecie nocować w obwodzie, podajcie adres dowolnego petersburskiego hotelu/hostelu znalezionego na jednym z portali noclegowych. Rozpatrzenie wniosku trwa 2-3 dni i po tym czasie wiza ląduje na naszym mailu. Przepustka ważna jest 30 dni od dnia złożenia wniosku (to ważne!!), więc aplikujcie o nią z odpowiednim wyprzedzeniem i umożliwia maksymalnie 8-dniowy pobyt w obwodzie.

W przepisach można znaleźć przypomnienie, iż osoby wjeżdżające do obwodu powinny posiadać ubezpieczenie turystyczne oraz bilety powrotne z Rosji, ale w naszym przypadku nikt tego na granicy nie weryfikował.

Co ważne, osoba otrzymująca wizę do obwodu leningradzkiego i do Petersburga uprawniona jest do przemieszczania się wyłącznie w granicach tego obwodu i również z tego terytorium musi opuścić Federację Rosyjską – nie może stąd podróżować w głąb Rosji.

Jak dotrzeć do Petersburga?

Najtańsza opcja to lot linią Wizz Air praktycznie z każdego polskiego lotniska z przesiadką w Londynie – Luton. Trochę naokoło, ale za to tanio – taki „składak” można złożyć nawet za niecałe 200 zł.

Innym rozwiązaniem, które sami testowaliśmy, jest lot z Gdańska do fińskiego Turku (również Wizz Air), a potem autokar do Helsinek (OnniBus) i dalej do Sankt Petersburga (Lux Express). Bilety łącznie kosztują ok. 260 zł, ale w gratisie dorzucamy zwiedzanie stolicy Finlandii.

Najbardziej komfortową opcją jest oczywiście bezpośredni lot z Warszawy do Sankt Petersburga (PLL Lot), ale to wydatek rzędu 800-900 zł, a więc wbrew januszowym ideałom.

Poruszanie się po mieście

Główne atrakcje Petersburga znajdują się w obrębie Placu Pałacowego oraz Nevskiego Prospektu – pomiędzy nimi można poruszać się pieszo.

Koszt przejazdu metrem to 45 rubli. Żetony (tokeny) na przejazd kupuje się w kasie na stacji metra lub w automacie biletowym. Stacje metra położone są na dużej głębokości, sporo czasu tracimy na schodach ruchomych prowadzących do/ze stacji. Na jednym żetonie możemy dowolnie przesiadać się i zmieniać linie metra, jeśli nie wychodzimy ze stacji na powierzchnię.

Przejazd autobusem i tramwajem jest nieco tańszy i kosztuje 40 rubli. Bilet kupuje się w pojeździe, ale nie u kierowcy, tylko u biletera siedzącego wśród pasażerów, którego rozpoznacie po charakterystycznej kamizelce (z reguły będzie to starsza pani).

Oficjalna mapa połączeń metra

Żetony do metra

Przechowalnia bagażu

Korzystaliśmy z przechowalni bagażu znajdującej się w piwnicy na Dworcu Moskiewskim. Szafki są automatyczne, ale najpierw u Pani w okienku trzeba nabyć do nich kartę. Cena za 24-godzinny dostęp do schowka to 500 rubli (do jednej szafki spokojnie weszły cztery 30-litrowe plecaki).