Dubaj to metropolia rozległa, która cały czas rozwija się poszerzając swoje granice. Do nowopowstających dzielnic od razu doprowadza się komunikację autobusową oraz buduje linie metra. Transport po mieście jest dobrze zorganizowany i łatwy do ogarnięcia, przy czym wszystkie środki lokomocji oraz przystanki (a nawet tunele do pobliskich centrów handlowych) są klimatyzowane.

Dla turystów stworzono tutaj różne możliwości. Dwie najpopularniejsze z nich to metro i BigBus (typu „hop-on, hop-off”).

Siatka dubajskiej komunikacji publicznej (metro, tramwaje, autobusy) podzielona jest na kilka stref. Ceny biletów za przejazd zależą między innymi od tego, przez ile stref przejeżdżamy.

Widok na miasto z kolejki na wyspy palmowe

Metro

Ze swojej strony możemy je śmiało polecić (najczęściej korzystaliśmy właśnie z metra) – dowiezie nas do większości atrakcji za nieduże pieniądze. Do tego celu należy zakupić kartę NOL (w hali przylotów lotniska lub w automacie na stacji metra) – dla turystów dostępne są trzy opcje:

1. Red Ticket – polecany, jeśli przylatujecie na 1-2 dni i zostajecie tylko w Dubaju:

  • cena: 2 AED + co najmniej 1 przejazd; doładowanie na max. 10 przejazdów;
  • ceny przejazdów – 1 strefa: 4 AED, 2 strefy: 6 AED, >2 strefy: 8,5 AED.

2. Silver Card – polecany przy dłuższych pobytach w mieście i niezbędny, jeśli chcecie pojechać z Dubaju do Abu Dhabi:

  • cena: 25 AED (w tym 19 AED do wykorzystania na przejazdy); nielimitowane doładowywanie; ważność karty: 5 lat;
  • ceny przejazdów – 1 strefa: 3 AED, 2 strefy: 5 AED, >2 strefy: 7,5 AED.

3. Gold Card – polecana burżujom:

  • cena, doładowywanie i ważność tak jak w opcji Silver, ale daje możliwość siedzenia w specjalnym przedziale o nazwie „Gold”, gdzie jest mniej ludzi i wygodniejsze siedziska;
  • ceny przejazdów – 1 strefa: 6 AED, 2 strefy: 10 AED, >2 strefy 15 AED.

Uwaga! Żeby rozpocząć jakąkolwiek podróż metrem, karta Silver lub Gold musi być doładowana na co najmniej 7,5 AED.

Karty odbija się przy wejściu i wyjściu z metra (przechodząc przez bramki). Możliwa jest przesiadka na inną linię metra, przy tej samej cenie przejazdu.

Obecnie w Dubaju są 2 linie metra – czerwona i zielona. Wbrew swojej nazwie kolejka przez większość trasy porusza się nad ziemią. Czerwona linia biegnie wzdłuż miasta, zielona – dookoła starej części Dubaju oraz kanału (Dubaj Creek). Łącznie jest to 75 km metra automatycznego, czyli nieobsługiwanego przez maszynistę, dzięki czemu wpisane zostało do księgi rekordów Guinessa, jako najdłuższa tego typu trasa na świecie.

Metro – na czerwono zaznaczono port lotniczy, pomarańczowym podkreślono stacje, gdzie można przesiąść się na tramwaj

Warto dodać, że oprócz przedziału „Gold”, w metrze są też przedziały „różowe” przeznaczone tylko dla kobiet, zazwyczaj znajdują się w składzie tuż za przedziałem „złotym”. Wbrew życzeniom feministek taki podział nie świadczy o pogardzie dla kobiet, które muszą usiąść z daleka od mężczyzn, gdyż są niegodne przebywania w ich obecności, ale powstał właśnie z myślą o komforcie i bezpieczeństwie płci pięknej. Przedziały dla kobiet są zazwyczaj mniej zatłoczone, więc łatwiej jest w nich usiąść, co więcej – w przypadku sporego ścisku kobieta nie musi się obawiać, że ktoś (w domyśle – napalona szowinistyczna świnia) postanowi wykorzystać ten fakt dla własnej przyjemności.

Tramwaj

Dubaj nie może pochwalić się rozbudowaną siecią tramwajową – jest tu zaledwie 11 przystanków, a jedyna linia kursuje wzdłuż wybrzeża, w okolicy plaż i Mariny. Aby dostać się w pobliże przystanków tramwajowych należy pojechać czerwoną linią metra na stację Dubai Marina lub Jumeirah Lakes Towers i tam się przesiąść.

Mapa połączeń tramwajowych

Ceny biletów są takie same jak za metro (też potrzebujemy naszej karty NOL). Kartę należy odbić na przystanku przed wejściem i po wyjściu z tramwaju. Co ciekawe – wszystkie przystanki są klimatyzowane.

Linia tramwajowa dojeżdża głównie w okolice plaży i Mariny

Jeśli chodzi o autobusy komunikacji miejskiej, to dla turystów mają one znaczenie marginalne.

Dla osób, które nie lubią się przemęczać, planować, organizować samodzielnie podróży i mieć gotowy, łatwy i oderwany od miejskiego życia transport, zaleca się Big Bus, czyli autobus typu „hop-on, hop-off”. My znaleźliśmy dwie firmy, które zajmują się organizacją tego typu przejazdów.

Zaletą takiego wyboru środka lokomocji jest fakt, że nie trzeba szukać, myśleć, sprawdzać trasy i bać się, że coś nas ominie, poza tym autobusy dojeżdżają w pobliże wszystkich najważniejszych atrakcji.

Mapa BigBus z zaznaczeniem atrakcji w mieście

Minusem są niewątpliwie ceny – ok. 260-270 AED za bilet na 1 dzień za dorosłą osobę i ok. 300 AED za bilet 3-dniowy. Poza tym jak dla nas to żadna przyjemność, jak ktoś nas obwozi po całym mieście. To, co najbardziej nam się podoba, to darmowe mapki rozdawane przez przedstawicieli firm przewozowych, które warto wykorzystać przy zwiedzaniu miasta.

Transport z lotniska

Aby dostać się z „wizzairowego” lotniska (Dubaj-Al Maktoum – DWC) do centrum miasta, najpierw pod terminalem wskakujemy do autobusu F55, który dowiezie nas do stacji metra Ibn Battuta. Tam, z uwagi na przebudowę linii metra, musimy skorzystać z autobusowej komunikacji zastępczej i linią FS1 docieramy do stacji JLT, skąd kontynuujemy naszą podróż metrem.

Transport z głównego lotniska (DXB) jest sporo prostszy – kursuje tam bezpośrednio czerwona linia metra.